Preloader image
Title Image

Is jouw doel realistisch?

Is jouw doel realistisch?

Tweede video-les over doelen stellen staat online!

Om te weten welke koers je wilt varen in de opvoeding van je kinderen heb je doelen nodig. Zonder doel geen doelpunten en zonder adres heb je ook niet veel aan je TomTom.
In de twee videoles gaan we verder met het stellen van doelen. Doelen moeten natuurlijk wel realistisch zijn. Past dat wat jij in gedachten hebt voor je kind wel bij zijn of haar mogelijkheden?

Een poos terug sprak ik een jonge marktkoopman. Ik had wat stof nodig voor een kraampje op een beurs. Hij vroeg me wat ik op die beurs ging doen en was erg geïnteresseerd was in mijn werk, en ja, dan gaat het gesprek al gauw over kinderen en opvoeding. Hij vertelde me dat bij hem thuis  het avondeten telkens weer een drama werd omdat het jongste van drie niet wilde eten. “Helemaal niet!? ” vroeg ik.. Nou ja, het kwam erop neer dat ze niet wilde eten wat zij als ouders in gedachten hadden. Avond aan avond maakten ze er een punt van dat de kleine haar bordje zou leeg eten en avond aan avond draaide dat uit op een huilend kind en boze ouders.

“Is je kind gezond?” vroeg ik…Nou, dat was ze zeker. Het was een klein tenger meisje, maar vol levenslust en energie. Ze moest wel op haar vader lijken, want ik sprak met een kleine, slanke en zeer enthousiaste  jongeman. “Wat eet ze wel graag?” was mijn volgende vraag. De vader noemde allerlei gezonde dingen op, zoals tomaten en komkommer, worteltjes en zelfs paprika!

“Wat is dan precies het probleem?” vroeg ik? Ah…jullie zoontje eet wel rijst en vlees en aardappelen. En gelijk kwam daar achter aan:”We zijn zo bang dat ze ziek wordt, ze is zo klein en tenger”.

Ja..klein en tenger en vol energie en levenslust, en bijna nooit ziek..
De angst om “Een slechte ouder” te zijn zit diep bij veel mensen. Liever ruzie aan tafel in de wetenschap dat ze alles hebben geprobeerd om hun kind meer te laten eten dan het gevoel iets te hebben nagelaten.
Hun doel: ‘ Ons dochtertje meer laten eten’ ging volkomen voorbij aan de mogelijkheden van hun kind, die waarschijnlijk genoeg heeft aan veel minder voedsel dan hun oudere zoontje.
De marktkoopman stond even te peinzen en zei toen : “Ik denk dat wij ons dochtertje opzadelen met ons eigen probleem, onze eigen angst..”
In dit geval had het drama tijdens het avondeten vooral te maken met het doel om zichzelf een goede ouder te voelen. En een goede ouder zorgt dat het kind haar bordje leeg eet.

Ik hoop voor deze jonge vader dat er nog heel veel gezellige maaltijden gaan volgen, waarbij iedereen net zoveel en net zo weinig mag eten als past bij zijn of haar leeftijd, bouw en behoefte.

Meer te weten komen over communicatie met je kind en jezelf in je rol als opvoeder?

Meld je aan!