Preloader image
Title Image

Duidelijkheid werkt…

Duidelijkheid werkt…

Duidelijkheid werkt…

 

Ik sprak laatst een vader van een zoon van 12. Hij vertelde me het volgende:

 

“Mijn zoon heeft een lichte vorm van ADHD. Hij zit op voetballen en het viel me op hoe goed zijn jeugdtrainer met die groep jongens omgaat. Mijn zoon vindt het geweldig om door hem getraind te worden. Ik was benieuwd naar zijn “geheim”… hoe doet ‘ie dat toch, zo’n groep  (met vaak niet de makkelijkste jongens) zo begeleiden dat ze met hem weglopen.

Die trainer vertelde me dat hij zelf vader is van een jongen met autisme. “Wat voor mijn zoon geldt pas ik ook toe in mijn trainingen, hoewel die jongens helemaal geen autisme hebben: het sleutelwoord is duidelijkheid, dat werkt, voor iedereen.”

Voor zo ver het verhaal van die vader…

 

Toen ik zelf nog adviseur binnen het onderwijs was kreeg ik van docenten vaak de verzuchting te horen: Moeten we onze leerlingen met autisme op een heel andere manier behandelen dan de rest van de groep!?

Mijn antwoord was dan : “Nee, want de aanpassingen die je doet voor de leerlingen met autisme kenmerken, zullen een positieve invloed hebben op je hele klas. Duidelijkheid is goed voor iedereen.

Neem de aanbevelingen van Colette de Bruin uit het boek “Geef me de vijf”. :

Geef je kind voldoende informatie: Wanneer(en hoe lang),Met wie, Waar (heen), Hoe , Wat (gaan we doen). Dan kan je kind zich een beeld vormen (voor kinderen met autisme kan dat wat meer tijd vragen).

Leten we het eens naar de volwassenen wereld halen…

Stel je voor dat je vriendin binnen komt wandelen en zegt: Trek je jas aan, we gaan de stad in. Grote kans dat je dan toch wel even wilt weten wat jullie dan gaan doen in de stad, hoe je de  stad in gaat, wanneer je terug bent enz.

Tegen ons (jonge) kind zeggen we: Jasje aan, we gaan boodschappen doen. En wat verwachten we, dat hij ja knikt, lief zijn jasje aan doet en met ons meeloopt…

En tegelijk hopen we onze kinderen op te voeden tot zelfstandig denkende mensen…eh.. maar nu even niet … doe wat ik zeg!

Jouw uitleg: We gaan over een kwartier (wanneer) even samen (wie?)naar de winkels op het pleintje (waar?) want we moeten nog eten hebben voor vanavond(wat?). Zullen we even lopend gaan?(hoe?) Help je mee een toetje uitzoeken?

Over dat wanneer nog even het volgende. Je kind kan wellicht (nog) geen klok kijken. Je kunt een kookwekker zetten (vooral die timers waar je het rode vlak langzaam ziet verdwijnen zijn geschikt), of iets zeggen in de trant van: Als de kleine wijzer op de 12 staat dan gaan we.

Het van te voren aankondigen van een activiteit voorkomt een hoop gemopper en tegenstribbelen. Ook hier geldt weer: Ga jezelf eens na. Je bent net lekker bezig met de voorbereidingen om een appeltaart te bakken en iemand zegt: Jas aan, we gaan nu weg…

Zou je het dan ook prettig vinden als je te horen kreeg dat jullie over een kwartiertje weg gaan… mooi dan kun je nog net even het deeg afmaken en in de koelkast zetten.

 

En geloof me, dat kasteel bouwen is voor je kind net zo belangrijk als jouw appeltaart..